Comfortabel worden met het oncomfortabele

Wekelijks komt de vraag in mijn DM of ik ook -vul hier een diagnose met vermoeidheidsklachten in- heb?

Het kan natuurlijk zijn omdat mensen iets, als in “de oplossing” aan mij willen verkopen, maar ik heb zo mijn eigen gedachten met de bijbehorende onzekerheden door deze vraag.

Lotgenoten snappen elkaar “echt”, weten “echt” hoe het is, voelt of gaat in het dagelijksleven. Wanneer je niet precies die diagnose hebt weet je dus niet precies hoe het is. Vervolgens is een van mijn onzekerheden dat je dan niet “echt” het recht hebt er iets van te zeggen of vinden.

Lotgenoten

Maar om antwoord te geven op de vraag in de DM; ik heb, net als de meesten denk ik wel klachten die soms meer soms minder aanwezig zijn.Daarnaast ook een paar officiële diagnoses die ik alle dagen ervaar. Ze maken dat ik in zekere zin lotgenoot ben.
Ik weet dat ik er een betere therapeut door ben omdat ik gedeeltelijk snap hoe k*t het soms is.. maar toch. Ik heb nog steeds niet jouw diagnose. Dus weet ik niet echt hoe het is. 
Verstandelijk weet ik dat ik juist door mijn werk veel meer ervaring heb, dan alleen mijn eigen ervaring. Mijn blogs posts en stories zijn gebaseerd op die eravringen. Maar zijn die dan misschien meer of minder relevant wanneer je ook die speciefieke diagnose hebt?

Een diagnose doet mij niet?

Daarnaast voel ik nog een andere onzekerheid bij deze vraag.
Maar ik vind namelijk niet iets van ziek zijn, een diagnose hebben. Of misschien juist wel heel veel… Ik vind niet per definitie dat je pech hebt. Ik heb geen medelijden. En dat klinkt misschien alsof ik geen compassie heb, maar niets is minder waar. Ik heb alleen geen schrik van een diagnose of klachten. Wel heb ik veel ontzag en bewondering voor het levenspad dat degene moet afleggen en de hoeveelheid keuzes die gemaakt kunnen worden door die diagnose of klachten.

Waarom jij niet?

Vanaf mijn eerste stage, ik was 17 jaar in een revalidatiecentrum zag ik dat iedereen iets kan overkomen in het leven. Een autoongeluk waardoor een been gemist moet worden, een hersenbloeding waardoor een helft van een lichaam uitvalt. Of een progressieve ziekte waardoor je steeds minder kunt.
Of je nu jong of oud bent. Bouwvakker, arts of marketeer de diagnose maakt in die zin geen onderscheid.

Opgegroeid in een veilige omgeving zonder voor mij noemenswaardige zorgen was dat inzicht schrikken.

Vroeger hing bij mijn ouders in de keuken een gezegde aan de muur.
“Ieder huisje zijn kruisje”

Iedereen heeft ergens mee te dealen in zijn leven. De lessen die die persoon te leren heeft.

Er is mijn inziens geen kwalificatie in erger of minder erg.

Maar mijn belemmerende overtuiging is dat de wereld wel een gradatie heeft in erg en minder erg.  Kanker valt sowieso in de categorie erg. Dat vindt bijna iedereen, kijk maar hoeveel geld er jaarlijk gedoneerds wordt aan kanker gerelateerde goede doelen.
Financiële schulden hebben is ook erg belemmerend voor. je levens geluk, toch wordt hier veel minder geld aan gedoneerd.

Zijn mijn klachten dan erg genoeg voor mijn volgers om iets te mogen vinden, te vinden wat ik vind? 

Mijn voetklachten helpen mij dagelijks herinneren dat ik mijn eigen pad te belopen heb hier in mijn leven.
Dat pad is; mensen inspireren anders te kijken naar waar hun energie naar toe gaat om vervolgens andere keuzes te mogen maken.

De blogs, adviezen, inzichten die ik denk te moeten delen bij dit pad horen.
Of ze voor jou helpend zijn is aan jou en dan maakt het niet uit of ik daar een diagnose bij heb of niet.

In mijn nieuwe programma “de moeite waard” help ik jou graag bij het pad dat jij moet lopen. Krijg inzicht in jouw huidige feitelijke mogelijkheden en belemmeringen. Ontdek hoe je jouw mogelijkheden kunt vergroten zowel praktisch als mentaal. Zodat jou leven met of zonder diagnose “de moeite waard” is.

Dit programma is een aanvulling op mijn boek. Blijf  dan op de hoogte van mijn boek  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *